✓ ضمانت اصالت کالا✓ ارسال به سراسر ایران✓ خدمات پس از فروش
پشتیبانی: 02533343178 - 02533343176

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، محققان اعلام کردند که شکاف جهانی میان امید به زندگی کلی و سال‌های زندگی سالم، در یک نسل تقریباً دو سال افزایش یافته و از ۸.۸ سال در سال ۱۹۹۰ به ۱۰.۷ سال در سال ۲۰۲۳ رسیده است. این تحقیق نشان می‌دهد که وضعیت نامناسب سلامت در طول عمر بزرگسالان گسترش یافته و نه تنها در سال‌های پایانی زندگی، که به معنای آن است که افراد زمان بیشتری را با بیماری و ناتوانی سپری می‌کنند.

دکتر «کریستوفر موری»، مدیر موسسه سنجش و ارزیابی سلامت در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن و محقق ارشد این مطالعه، اظهار داشت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که پیشرفت‌های آینده در سلامت جمعیت باید نه تنها بر اساس افزایش طول عمر، بلکه بر اساس بهبود کیفیت زندگی سالم نیز ارزیابی شود.» وی در یک بیانیه خبری افزود: «توسعه سالمندی سالم باید با سرمایه‌گذاری بیشتر در پیشگیری، مدیریت بیماری‌های مزمن و مراقبت‌های طولانی‌مدت سنجیده شود تا سال‌های زندگی در شرایط نامناسب سلامت کاهش یابد.»

در این مطالعه، محققان روندهای سالمندی سالم را از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ بررسی کرده و تغییرات در امید به زندگی و امید به زندگی سالم را تحلیل کردند. نتایج نشان داد که امید به زندگی کلی در این دوره از زیر ۶۵ سال به تقریباً ۷۴ سال افزایش یافته است. همچنین امید به زندگی سالم نیز افزایش یافته، اما به آرامی – از حدود ۵۶ سال در سال ۱۹۹۰ به ۶۳ سال در سال ۲۰۲۳.

ایالات متحده بزرگترین شکاف ملی در میزان ابتلا به بیماری را با میانگین ۱۴ سال در شرایط نامناسب سلامت داشت، در حالی که استرالیا با ۱۳.۹ سال و کانادا با ۱۳.۷ سال در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. این الگو در سطح جهانی نیز مشاهده شد، به طوری که افراد در سراسر جهان افزایش طول عمر و سال‌های سپری شده با بیماری یا ناتوانی را تجربه می‌کنند. کشورهای پردرآمد با میانگین تقریباً ۱۳ سال، بیشترین شکاف مرگ و میر را داشتند، در حالی که کشورهای جنوب صحرای آفریقا با ۹ سال، کمترین شکاف را ثبت کردند.

در تمامی مناطق، زنان به طور مداوم بیشتر از مردان عمر می‌کردند، اما سال‌های بیشتری را نیز در وضعیت سلامت نامناسب سپری می‌کردند. میانگین شکاف مرگ و میر برای زنان حدود ۱۲ سال و برای مردان کمی بیش از ۹ سال است. محققان خاطرنشان کردند که کمردرد و سایر اختلالات اسکلتی-عضلانی، از عوامل اصلی شکاف مرگ و میر به شمار می‌روند و پس از آن اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب قرار دارند. سایر عوامل شامل کاهش شنوایی مرتبط با سن، زمین خوردن و آسیب‌های غیرعمدی و بیماری‌های مزمن بودند. سال‌های طولانی زندگی در شرایط نامناسب سلامت با عوامل خطر قابل پیشگیری یا قابل کنترل، از جمله قند خون بالا، اضافه وزن، سوء تغذیه و مصرف دخانیات مرتبط است.