به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، با وجود اینکه تأخیرهای حرکتی جزء معیارهای اصلی تشخیصی به شمار نمیروند، برآوردها نشان میدهد که بین ۵۰ تا ۸۸ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم با چالشهایی در زمینه تعادل، هماهنگی دست و چشم، کنترل حرکات ظریف و مهارتهای دستی روبرو هستند. این مشکلات میتوانند بر فعالیتهای روزمره تأثیر گذاشته و مشارکت اجتماعی و تعاملات با همسالان و مراقبان را محدود کنند و همچنین اضطراب را در حین بازی افزایش دهند.
در یک مطالعه جدید، پژوهشگران به بررسی دادههای ۱۱ آزمایش بالینی پرداختند که مداخلات سازمانیافته مبتنی بر ورزش را برای کودکان ۴ تا ۱۳ ساله با تشخیص رسمی اوتیسم ارزیابی میکردند. نتایج نشان داد که هنرهای رزمی به طور مداوم پیشرفتهای قابل توجهی در تعادل، مهارتهای حرکتی کلی و کنترل اشیا ایجاد کردند، به ویژه اثرات قوی در برنامههای تای چی مشاهده شد. همچنین، تمرینات آبی نیز بهبودهای قابل توجهی در تعادل، مهارتهای حرکتی و کنترل اشیا به همراه داشت. سایر مداخلات مبتنی بر ورزش نیز مزایایی را نشان دادند. به عنوان مثال، ژیمناستیک و ترامپولین به بهبود تعادل و هماهنگی دو طرفه کمک کردند، در حالی که تنیس روی میز مهارتهای حرکتی را تقویت کرد. در تمامی ورزشهای مورد بررسی، تعادل به عنوان مهارتی بود که به طور مداوم بهبود یافته است.
«سونیا خورانا»، نویسنده مسئول و استادیار علوم توانبخشی در دانشگاه اولد دومینیون در نورفولک ویرجینیا، اظهار داشت: «مداخلات سازمانیافته مبتنی بر ورزش ممکن است با حمایت از توسعه مهارتهای حرکتی، مزایایی فراتر از تفریح برای کودکان مبتلا به اوتیسم به ارمغان آورند.» تیم او همچنین تأکید کرد که برای تأیید این مزایا و هدایت توصیههای مبتنی بر شواهد، نیاز به مطالعات بزرگتر و با کیفیت بالاتر وجود دارد.